Marieke Goossens

Marieke Goossens is strafrechter te Haarlem.
Zij heeft in juni 2006 de 3-jarige ANITA opleiding afgerond.

Marvin is 18 jaar. Net voordat hij 18 werd pleegde hij met zijn vrienden een beroving op een man die net uit het casino kwam. Naar verwachting zouden ze een flinke buit hebben, maar niet alleen de buit was flink. De mijnheer bleek een stuk flinker dan verwacht en heeft Marvin meteen overmeesterd. Ontkennen hielp niet meer. Hij had het (nep) vuurwapen nog in zijn handen.
Zijn vrienden heeft hij niet willen verlinken. Omdat hij nooit eerder iets aan de hand heeft gehad, krijgt hij de kans om naar Glen Mills te gaan.
Daar wordt hij heropgevoed door, met name, leeftijdsgenoten die onder soortgelijke omstandigheden als Marvin ontspoord zijn.
Op de zitting wordt eerst het feit behandeld. Marvin bekent, maar vertelt dat zijn vrienden, die hij er verder buiten wil laten, het plan en het wapen hadden en hij alleen maar is meegelopen.
Voor mij als rechter niet echt een nieuw verhaal. Het zijn altijd de slechte vrienden die met de plannen komen en voor mij zitten de lammetjes die geen "nee" hebben durven zeggen tegen die vrienden, maar wel met die vrienden en wapens op weerloze burgers af durven te gaan.
Na de behandeling van het feit komen wij op zijn persoonlijke omstandigheden.
Omdat Marvin ten tijde van het delict nog minderjarig was, zijn er uitgebreide rapporten over hem uitgebracht die alle zeggen dat Marvin Glen Mills moet afmaken en daar nog 15 tot 21 maanden moet blijven, afhankelijk van de vorderingen die hij daar maakt.
Ik vraag Marvin hoe hij het vindt op Glen Mills. Voor Marvin is dit kennelijk veilig terrein.
Hij praat voluit over alle activiteiten die plaats vinden. De hele aanmeldfolder kent hij uit zijn hoofd en lardeert hij met praktijkvoorbeelden.
Marvin is niet mijn eerste verdachte die op Glen Mills terecht is gekomen. Marvin vertelt mij dan ook niets nieuws.
Ik meen een gevalletje tijdverdrijf te herkennen en probeer Marvin een stapje verder op de schaal van de tijdstructurering te krijgen.
Ik vraag of moeder ook naar de voortgangsbesprekingen bij Glen Mills geweest is. Moeder was daar niet. Moeder is ook niet in de zittingszaal.
Waarom niet?
Marvin vertelt dat moeder het druk heeft met haar werk en haar twee andere kinderen.
Ik vraag Marvin wat hij daarvan vindt. Marvin vertelt dat hij het begrijpt.
Ik vraag Marvin wat hij daarbij voelt.
Marvin vertelt dat hij blij is dat moeder er niet bij is omdat moeder al veel verdriet van hem heeft gehad. Mij doet het pijn om te zien dat de jongen hier niet zelfzuchtig is, maar kiest voor het belang van moeder boven zijn eigen belang.
Ik leg uit dat Marvin nu meer voor zijn moeder denkt dan voor zichzelf en vraag of hij het niet rot vindt dat moeder er niet is.
Marvin zegt dat hij het rot vindt. De tranen staan in zijn ogen. Ik vertel hem dat dat logisch is en dat dat ook mag. Voor hem zou het fijn geweest zijn om de steun van moeder te krijgen en te weten dat zij achter hem staat.
Marvin kijkt me dankbaar aan.
Voor het eerst tijdens de zitting hebben we contact van mens tot mens.